Jerzy Litwiński swoją przygodę z harcerstwem rozpoczął w 1935 roku, mając zaledwie osiem lat. Już wtedy zaszczepił w sobie miłość do wartości, które przez całe życie były jego drogowskazem – służby, odwagi i odpowiedzialności. Los nie szczędził mu jednak dramatów – wybuch II wojny światowej zastał go na lotnisku w Dęblinie, gdzie mieszkał z rodziną. W trudnych latach okupacji podejmował się różnych prac – w cywilnym przedsiębiorstwie lotniczym, laboratorium fotograficznym, a nawet w piekarni.

W tym czasie był także świadkiem dramatów ludzkich i śmierci w obozie jenieckim twierdzy dęblińskiej. Nie zrezygnował jednak z działania na rzecz innych – wstąpił do ruchu oporu w Szarych Szeregach, roznosząc ulotki i zdobywając informacje, ryzykując własnym życiem. W czerwcu 1944 roku znalazł się na liście Niemców podczas obławy na lotnisku w Dęblinie – z 65. osób złapano tylko 15., a Jerzemu Litwińskiemu udało się wcześniej uciec.

Po wojnie rodzina Litwińskich przeniosła się do Częstochowy, skąd w 1950 roku Jerzy wezwany został na ćwiczenia dla rezerwistów, otrzymując stopień oficerski. Służbę kontynuował w Modlinie, a niedługo potem osiedlił się w Malborku, gdzie spędził resztę życia.

Wtedy w Malborku harcerstwo dopiero odradzało się po likwidacji hufca pod koniec lat 40. Druh Jerzy, wraz z kilkoma innymi pasjonatami, przywrócił ZHP do miasta, stając się filarem malborskiego harcerstwa. Dwukrotnie pełnił funkcję komendanta hufca – w latach 1959–1963 oraz 1980–1990. Był propagatorem wartości harcerskich i skautowych, ciesząc się niekwestionowanym autorytetem w lokalnej społeczności.

Nie ograniczał się jedynie do harcerstwa – aktywnie działał na rzecz środowisk wojskowych i rodzin wojskowych, kontynuując pracę społeczną także po przejściu na emeryturę. W 2007 roku Rada Miasta Malborka uhonorowała go tytułem „Zasłużony dla Miasta Malborka” za wieloletnią działalność i zasługi w wychowaniu wielu pokoleń młodzieży harcerskiej oraz pracę na rzecz lokalnej społeczności.

Druh harcmistrz Jerzy Litwiński pozostanie w pamięci jako człowiek niezłomny, oddany służbie i wychowaniu młodzieży, którego życie było świadectwem odwagi, pasji i miłości do ludzi. Malbork i harcerstwo stracili jednego ze swoich największych bohaterów – ale jego wartości i dokonania będą inspirować kolejne pokolenia.

Cześć Jego pamięci!