Powstanie Wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 roku i trwało 52. dni, doprowadzając do wyzwolenia Wielkopolski spod niemieckiej okupacji oraz jej przyłączenia do odrodzonej Rzeczypospolitej. Na czele jednego z nielicznych w pełni zwycięskich zrywów niepodległościowych w historii Polski stanął major Stanisław Taczak. Po zakończeniu II wojny światowej, podobnie jak wielu jego towarzyszy broni, ostatnie lata życia związał on z Ziemią Malborską.

W poniedziałek, 29 grudnia na cmentarzu w Malborku Kałdowie, przy nowej tablicy upamiętniającej Powstańców Wielkopolskich – gen. bryg. Stanisława Taczaka, por. Jana Repkę oraz por. Jana Szmyta – zapalono znicze i złożono kwiaty. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz miasta i powiatu, służb mundurowych, instytucji publicznych, zakładów pracy, środowisk kombatanckich, przewodnicy turystyczni oraz młodzież szkolna. Obecna była również wnuczka por. Jana Repki – Alicja Serafin-Warpechowska.

Powstanie Wielkopolskie rozpoczęło się podczas wizyty w Poznaniu Ignacego Jana Paderewskiego. Zadaniem mjr. Stanisława Taczaka było zintegrowanie spontanicznie formujących się oddziałów w jednolitą strukturę wojskową. Tworzone przez niego zalążki armii szybko się rozrastały, co po 52. dniach walk doprowadziło do zwycięstwa powstańców. Powstanie zakończyło się 16 lutego 1919 roku podpisaniem rozejmu w Trewirze.

Po zakończeniu walk Stanisław Taczak kontynuował służbę wojskową, przechodząc w stan spoczynku w 1930 roku w stopniu generała brygady. II wojna światowa zastała go w Poznaniu. Został zatrzymany w drodze do Armii „Poznań” i przez cały okres wojny przebywał w niewoli. Po wojnie nie pozwolono mu wrócić do ukochanej Wielkopolski. Ostatecznie w 1959 roku zamieszkał w Malborku, gdzie rok później zmarł. Spoczął na cmentarzu przykościelnym św. Józefa w Kałdowie.

Symboliczny powrót gen. Stanisława Taczaka do Wielkopolski nastąpił w 1988 roku, kiedy po ekshumacji jego prochy złożono na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu.

Nowa tablica w Malborku Kałdowie stanowi trwały znak pamięci o bohaterach, którzy walczyli o niepodległość Polski, a swoje powojenne życie związali z Pomorzem.