To był moment, który – choć trwał tylko chwilę – na długo pozostanie w pamięci uczniów klasy 4f z II Liceum Ogólnokształcącego w Malborku. Młodzież o profilu biomedyczno-architektonicznym postanowiła zakończyć swoją szkolną drogę w wyjątkowy sposób, tworząc żywą pamiątkę na lata.

Zamiast ograniczyć się do zdjęć czy wpisów w szkolnych kronikach, uczniowie wspólnie posadzili dąb – symbol siły, trwałości i ciągłości. Jak sami podkreślają, nie zabrakło przy tym śmiechu i spontaniczności, choć dla wielu z nich była to pierwsza tego typu inicjatywa.

– „Posadziliśmy dąb – nasz dąb. Taki prawdziwy, który ma szansę stać tu dłużej niż my. Było trochę śmiechu, trochę chaosu, bo przecież nikt z nas nie jest ogrodnikiem, ale też pojawiła się refleksja, że to już serio koniec” – mówią uczniowie.

Sadzenie drzewa stało się nie tylko symbolicznym gestem pożegnania, ale również momentem zadumy nad przyszłością. Uczniowie zauważają, że dąb będzie rósł przez kolejne lata, gdy oni sami rozpoczną nowe etapy życia – studia, pracę czy podróże.

– „Patrzyliśmy na nasze drzewo i nagle dotarło, że ono będzie rosło, kiedy my będziemy już totalnie gdzie indziej, a ono zostanie. I może kiedyś ktoś usiądzie pod nim, nie mając pojęcia, że posadzili go ludzie, którzy wtedy właśnie kończyli najważniejszy etap swojego życia, pełni nadziei i planów na przyszłość” – dodają.

Ten prosty, ale pełen znaczenia gest pokazuje, że zakończenie szkoły może być nie tylko momentem rozstania, ale także początkiem czegoś trwałego – zarówno w pamięci, jak i w przestrzeni, do której zawsze będzie można wrócić.

Zdjęcia: II LO Malbork